Mama van Maudje en Onaatje heeft veel steun aan haar advocaat
Astrid blijft zitten, ook wanneer de beelden komen
Voor Astrid (40) is het proces tegen haar ex-partner Chris Vanhaverbeke een beproeving die zich moeilijk laat beschrijven. Zij verloor haar dochters Maud (8) en Ona (5). Nu zit ze op de eerste rij terwijl het Hof van Assisen onderzoekt hoe zij om het leven kwamen. Ze heeft tot dusver geen minuut van het proces gemist.
- Astrid luistert aandachtig en kijkt naar wat in de zaal wordt getoond. Toen Vanhaverbeke vertelde hoe hij de meisjes doodde, werd het haar zichtbaar te veel. Ze snikte, maar bleef op haar plaats zitten. Ook toen de politie foto’s van de lichamen toonde en Vanhaverbeke op video de feiten moest reconstrueren.
Voorbereid op het rode mapje
- Haar advocaat Kristiaan Vandenbussche begeleidt Astrid sinds kort na de begrafenis. Volgens hem kan zij het proces volgen omdat ze zich grondig heeft voorbereid. Haar familie en vrienden staan dicht bij haar. Ook de steunbetuigingen van mensen die ze niet kent, doen haar goed.
- Vandenbussche maakt bij zulke dossiers een onderscheid tussen de stukken die hij met zijn cliënten bespreekt en de beelden die bijzonder hard kunnen aankomen. Die laatste bewaart hij in een rood mapje. Astrid heeft ook dat mapje vóór het proces geopend. Ze wilde weten wat er met Maud en Ona was gebeurd, hoe pijnlijk het antwoord ook zou zijn.
- In het mortuarium had ze, samen met haar moeder, al afscheid genomen van de meisjes. Wat ze daar zag, maakte de vragen over hun laatste ogenblikken alleen maar dringender. Daarom wilde ze later ook de foto’s uit het strafdossier bekijken.
Volksjury moest de beelden zien
- De volksjury kreeg foto’s te zien van Ona, die onder een donsdeken op een bed in de vakantiehoeve in Waardamme lag. Verder werden beelden getoond van Maud in haar slaapkamer in de gezinswoning. Bij haar bed en onder haar lichaam lagen nog spanbandjes die Vanhaverbeke had achtergelaten.
- Voor Astrid was het van belang dat de volksjury die beelden zelf zag. Zij kende ze al. De jury moest zich nog een beeld vormen van wat de meisjes was overkomen. Voor een moeder betekent dat opnieuw kijken naar iets waarvan ze iedere dag zou wensen dat het nooit was gebeurd.
Eerst verdriet, dan de vragen
- Vandenbussche herinnert zich zijn eerste bezoek aan Astrid bij haar ouders op een boerderij in Diksmuide. Het gesprek aan de woonkamertafel verliep vooral in tranen. Sindsdien bleef hij nauw bij haar betrokken. Inzage in het strafdossier was voor Astrid belangrijk: naast het verdriet wilde ze zo snel mogelijk weten wat er precies was gebeurd.
- Astrid krijgt nog altijd psychologische begeleiding. Volgens haar advocaat had ze in de voorbije drie jaar vooruitgang geboekt, tot de dreiging van een bestelde huurmoord op haar opnieuw angst veroorzaakte. Het proces is zwaar, en de wetsdokters moeten nog getuigen. Toch wil ze het blijven volgen. Ze wacht al jaren op antwoorden.
