reflectie -We zijn niet meer met zo velen
Vandaag weer drie, dat is geen toeval.
Het is nu al weken, misschien maanden, dat er elke dag iemand sterft die ik heb gekend, soms zelfs heel goed. Of iemand die deel was van mijn herinneringen.
Een beangstigend snelle reeks van buren, collega’s, personages uit de rechtszaal, de sport, film en muziek.
Elke dag word ik herinnerd aan de tijdelijkheid van de dingen, het uitwissen van het verleden, de leegheid van vandaag en de onmacht om nog iets te veranderen aan wat komen zal.
Niets blijft.
We zijn niet meer met zo velen.
Maurice Rosseeuw
Als men ouder wordt, komt de dood van anderen dichtbij.
Mark Van Wauwe
Elke dag dat we relatief gezond zijn is er één om zeer dankbaar voor te zijn.
Nadine Moortgat
Inderdaad, hier dit jaar ook al van verschillenden uit de vriendenkring afscheid moeten nemen. Ik heb nog heel wat van je te lezen, dus ik hoop nog een tijdje te kunnen blijven.
Daniella Camps (Antwerpen)
De mensen rondom ons verdwijnen tot we zelf aan de beurt zijn.
Patrick-Jan Lebon (Antwerpen)
Hoe langer men leeft, hoe meer mensen die je ziet verdwijnen.
René Aerts (’s Gravenbrakel)
Het leven is een opeenstapeling van gebeurtenissen die de tijd niet krijgen om ze te ontleden of er zijn al nieuwe die eveneens al bijna voorbij zijn.
Philippe Truyts (Kapellen)
De paradox van de hoop op een lang leven: hoe ouder je zelf wordt, hoe groter het verlies om je heen.
Viviane Verberckmoes
Genieten van alle kleine dingen, ieder moment.
Paul Truyts (Antwerpen)
Zo is dat, that’s life.
Lieve Bert (Mortsel)
Het zware lot van het ouder worden.
Linda Rombouts
We komen allemaal akelig dichtbij.
Caroline Stevens (Massemen)
Herkenbaar en ik ben dan nog veel jonger.
Nina Verstuyven
Het is inderdaad confronterend, telkens als er een leeftijdsgenoot heengaat.
Nadine Beeckaert
Dat gevoel ken ik, het is confronterend.
Sarah Petit (Beveren)
Ik zit al op 13 dit jaar, allemaal mijn leeftijd.
Luc De Wandel (Zirkegem)
Ook hier verleden week drie sterfgevallen, akelig dichtbij.