Uit onze vorige boeken
Stephaan Du Lion kwam niet alleen om ramen te poetsen

Fragment uit ons boek:

De drie oudere zussen Du Lion zijn lichamelijk en geestelijk gekraakt uit hun jeugdjaren gekomen, veroorzaakt door hun tirannieke vader Julien (1934-2014), tegelijk een notoire viezerik die zeker die te lang zijn gangen heeft kunnen gaan – tot hij twaalf jaar achter de tralies verdween als gedetineerde, later als geïnterneerde.

Stephaan Du Lion was de jongste thuis, maar kreeg de meeste en de hardste slagen. ‘Alle dagen,’ zegt hij. Zelfs ’s nachts werden de kinderen uit bed gehaald als de mislukte ijzervlechter en -handelaar razend en dronken thuiskwam om de inboedel kapot te slaan, vrouw en kinderen af te ranselen, huisdieren te verminken, de meisjes te bepotelen of erger. ‘Niemand van het gezin durfde de politie erbij te halen. Op de stadsscholen bleef iedereen blind voor deze toestand. Af en toe kwamen buren tussenbeide of werd de politie gebeld, tevergeefs. ‘Wat meneer thuis doet, daar kunnen we ons niet mee bemoeien.’ Dat was het Antwerpen van de volksbuurten van de jaren zestig van de vorige eeuw. Op zekere dag spraken broer en zussen af hun dronken vader met een hamer het hoofd in te slaan, maar ze durfden niet. ‘Als hij na de eerste slag niet dood is, zal hij ons vermoorden.’ Moeder Nicole Leut (1935-2002) zou weinig hebben gezien van deze wantoestanden. Ze ging in het zwart werken, zo niet zouden de kinderen honger hebben geleden.

Al die tornado’s aan gevoelens hebben Stephaan Du Lion en zijn drie zussen gemaakt tot wie ze nu zijn. Rusteloze volksvrouwen en een seriemoordenaar die zich na vier lustmoorden dreef hem van café naar café, van vrouw naar vrouw, van verhuis naar verhuis, van …

De glazenwasser kwam niet alleen om ruiten te wassen

Kunnen hoogst negatieve ervaringen uit de jeugd bepalen of iemand zich later vier jaar lang als een gewetenloze lustmoordenaar zal gedragen, om daarna gedurende bijna dertig jaar een min of meer normaal leven te leiden? Jef Vermassen was in Antwerpen, op het assisenproces tegen seriemoordenaar Stephaan Du Lion (1964), advocaat van de familie van een van de slachtoffers. Vermassen werkt al jaren aan een dik boek over seriemoordenaars, zowel in binnen- als buitenland. ‘Gij komt in mijn boek,’ zei hij tijdens zijn pleidooi tegen een verraste Du Lion. ‘Gij hebt alle kenmerken van wat een seriemoordenaar is en hoe hij dat geworden is.’ Dit proces leert dat gewelddadige situaties thuis het gevoelsleven van een kind levenslang vervormen, hoe gewetenloosheid en ongevoeligheid ontstaat, hoe systematische onderdrukking en machteloosheid later gecompenseerd worden door narcisme en egocentrisme, hoe een kind dat systematisch mishandeld wordt nadien zelf een geweldenaar kan worden. Waarom? Door slechte voorbeelden, door een drang naar revanche, helaas op de verkeerde personen.

Het boek bestellen?
In de boekhandel of
Stuur ons een e-mailtje voor info