Happy, Literatuur

LIT 13 – Felix Timmermans (1943) – “In den zondagnanoen ligt er over de streek een grote vaak”

30 juli 2017  

In den zondagnanoen ligt er over de streek een grote vaak.
Een reiger wiekt lui, 
hoog in de lucht, 
’t is eender naar waar.

Ievers in een ander dorp,
achter de mastebosschen,
luidt het voor de vespers.


De muziek van de fanfare, 
die nu blij de staminees van den omtrek opzoekt, 
ligt als een dons over het horizontale landschap.
 


Al uren lang verwittigt de stoomtram 
van uit de verte 
dat hij op komst is.
Pas als het westen zijn gouden kazuivel aantrekt,
komt hij als een kwade hond,
van achter den omdraai, ledig, aangedaverd.
 

Geliefden verdwijnen in donkere wegen, 
en in d’eene of d’andere zweetherberg, 
waar een harmonica zeurt.


’s Avonds
staat er een rozige ster achter Minneke-Poes, 
een groote, klare ster, 
die als een roode bloem 
weerspiegeld staat in het ven achter het huis.
 

Men voelt het, 
’t wordt hier goed en schoon.



Fragment
 uit Minneke Poes
 van
 Felix Timmermans
 (1943)



Reageren niet meer mogelijk.

De boeken van Gust Verwerft

Al loopt de Waarheid nog zo snel, de Onzuiverheden in de media achterhalen haar wel

"Tempus omnia revelat"
"De tijd onthult alles"