Oude Vlaamse Schrijvers

RETRO – LIT 13 – Felix Timmermans ( in 1943) – “In den zondagnanoen ligt er over de streek een grote vaak”

5 augustus 2018  

Klein stukje literatuur van 154 woorden over een zomer van toen.


Fragment
uit Minneke Poes
van
Felix Timmermans
(1943)

In den zondagnanoen ligt er over de streek een grote vaak.
Een reiger wiekt lui,
hoog in de lucht,
’t is eender naar waar.

Ievers in een ander dorp,
achter de mastebosschen,
luidt het voor de vespers.

De muziek van de fanfare,
die nu blij de staminees van den omtrek opzoekt,
ligt als een dons over het horizontale landschap.

Al uren lang verwittigt de stoomtram
van uit de verte
dat hij op komst is.
Pas als het westen zijn gouden kazuivel aantrekt,
komt hij als een kwade hond,
van achter den omdraai, ledig, aangedaverd.

Geliefden verdwijnen in donkere wegen,
en in d’eene of d’andere zweetherberg,
waar een harmonica zeurt.

’s Avonds
staat er een rozige ster achter Minneke-Poes,
een groote, klare ster,
die als een roode bloem
weerspiegeld staat in het ven achter het huis.

Men voelt het,
’t wordt hier goed en schoon.


Meer info


Reageren niet meer mogelijk.

De boeken van Gust Verwerft

Al loopt de Waarheid nog zo snel, de Onzuiverheden in de media achterhalen haar wel

"Tempus omnia revelat"
"De tijd onthult alles"