Experts over Justitie, Justitie, Questies

J90 – “Wat staat ons nog allemaal te wachten met Koen Geens?”

23 juni 2018  

Hugo Lamon is zowat de enige advocaat met een vlotte pen en het is geen toeval dat we hem geregeld terugvinden in de kolommen van Knack, De Tijd, De Standaard en Jubel.be.

Het is niet iedereen gegund zo vlot serieuze gedachten in te passen tussen smalle regels.
Deze week was hij zo vriendelijk onze website en Gust Verwerft te vermelden.

We lezen o.a.:

Het is een verheugende vaststelling dat deze blog door steeds meer mensen wordt gelezen.
Assisengoeroe Gust Verwerft zegt
in zijn eigen stijl
op zijn website
over de auteur van deze stukjes:
“nee, wij gaan niet altijd akkoord met zijn zienswijze, maar we lezen hem graag”.

Blijkbaar ook sommige parlementsleden,
want de
in vraagvorm gestelde
column van 6 juni 2018 over de Potpourri VI-wet
kreeg nogal wat weerklank.

Artikel 5 van die wet van 25 mei 2018 wijzigt de taalwet in gerechtszaken.

De wet die sinds 1935 van openbare orde is,
(wat dus betekent dat de rechter de schending van de wet spontaan moet onderzoeken,
ook wanneer de partijen die procederen dit niet vragen)
werd gewijzigd.

Voortaan moet er “belangenschade” worden bewezen,
wat dus vereist dat de benadeelde partij het opwerpt
en pas dan de rechter moet onderzoeken
of de schending van de wet ook effectief voor die benadeelde nadelige gevolgen heeft.

Voorheen was er schending van de taalwet of niet.

Dat vergde geen onderzoek door de rechter naar “belangenschade”.
Hoe dat de werklast van de magistraten gaat verminderen,
(want dat wil die potpourri VI-wet toch bereiken)
is voor velen een raadsel.


Als ook parlementsleden het licht zien</h3

Sommige parlementsleden zagen klaarblijkelijk pas het licht
toen deze blog via sociale media kwistig werd gedeeld.

Het leidde op 13 juni 2018 tot een parlementaire vraag.

Een parlementslid
(van de meerderheid)
vroeg aan de minister van Justitie of het wel klopte wat in die blog stond
en
of het gevolg van
de door haar mee gesteunde
wet
echt betekende
“dat de schending van de wet slechts tot sancties kan leiden indien belangenschade kan worden aangetoond?”.

De minister van justitie,
die graag
en veel
en helder
en bevlogen
en doordacht
speecht,
had nu plots veel wollige woorden nodig.

Hij vond dit een “irrealistisch scenario”
dat getuigt van “kwade trouw”,
maar voegde er wel fijntjes aan toe
dat het “louter theoretisch denkbaar is”.

Maar leest u even verder mee
en ik citeer nu woordelijk:

“Omdat ik vrees dat in die interpretatie zal worden volhard,
lijkt het mij aangewezen om dit theoretisch scenario te remediëren
en zal ik een wetgevend initiatief nemen”.

Merkwaardig toch dat de zogenaamde irrealistische interpretatie voor zoveel onrust zorgt.

De minister besluit dan ook dat het vanzelfsprekend is
dat een reparatiewet duidelijkheid kan brengen.

Is het echter wel zo vanzelfsprekend om tot die conclusie te komen nauwelijks veertien dagen na de publicatie van de wet?

Het zegt allicht iets over de wijze waarop wetgevend werk tot stand komt,
ook en vooral van de parlementsleden
die na de stemming dergelijke vragen stellen
(doen ze dat niet beter vooraf?).

Een wet die,
volgens de titel,
de werklast van magistraten wil verminderen,
heeft soms duidelijk verborgen kantjes.


En nu, weg met de gerechtelijke vakantie?

Intussen gonst het van de geruchten dat de minister op een plan broedt om de gerechtelijke vakantie aan te pakken
(u weet wel, de vermeende twee maanden durende zomerslaap van justitie).

Zou het echter kunnen dat ook dat plan een verborgen agenda heeft
en van magistraten gewone ambtenaren wil maken
(met hetzelfde aantal vakantiedagen als elders bij overheidsdiensten)?

Die vraag verdient misschien wel een maatschappelijk debat,
maar zal het daar dan ook over gaan?

Zullen er parlementsleden zijn die daarover met kennis van zaken willen debatteren?


Tarieven bij Koninklijk Besluit

De minister lijkt ook
in alle stilte
verder te broeden op zijn plan
om het voor meer burgers mogelijk te maken zich tot de rechter te wenden
(al heeft hij met de recente waterzooi-wet wel de bemiddeling gepromoot).

Hij wil een rechtsbijstandsverzekering fiscaal stimuleren
(ook voor echtscheidingen, maar wel liefst via bemiddeling).

Daarvoor moet een Koninklijk Besluit zorgen.

Dat betekent meteen ook dat er
voor het eerst
bij KB vastgestelde tarieven zullen komen
voor juridische dienstverlening aan particulieren,
waarvan de impact veel verder zal reiken dan enkel binnen het kader van de rechtsbijstand.

Dat punt verdeelt de balie en er wordt dan ook met argusogen gekeken naar de concrete vorm die het KB zal hebben.

In al die initiatieven lijkt het dat niets is wat het lijkt.

Volgens sommigen is dat de essentie van politiek,
voor anderen is dit een “irrealistisch scenario”.

Wie nu in de juridische wereld actief is, blijft beter bij de les.
Zekerheden vallen weg.

De juridische wereld verandert,
precies waar jarenlang door diezelfde wereld om werd gesmeekt.

De koerswijzigingen zijn allicht niet altijd wat sommigen voor ogen hadden.

Wat meer maatschappelijk debat zou dus zeker niet misstaan.

Hasselt/woensdag/20 juni 2018

,


Meer info


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

De boeken van Gust Verwerft

Al loopt de Waarheid nog zo snel, de Onzuiverheden in de media achterhalen haar wel

"Tempus omnia revelat"
"De tijd onthult alles"