Toen het Hof van Assisen nog het Hof van Assisen was

*** Na het spirituele bijtanken tijdens de hoogdagen van Pasen en Pinksteren mag een snuifje weemoed naar vroeger. *** Naar de tijd dat het Hof van Assisen nog een écht Hof van Assisen was, toch zeker in Antwerpen. Met uitverkochte zalen en publiek tot vooraan op de banken, dicht bij de beschuldigden en de advocaten. Met de getuigen op een kardinaalsstoel op een verhoog, zichtbaar en verstaanbaar voor iedereen. *** De zitplaatsen bestonden uit lange, horizontale rijen met een smalle middengang. *** Achteraan konden gemakkelijk honderd, zelfs veel meer, personen, vanop de staanplaatsen de debatten volgen. *** Niet zoals nu, na enkele waanzinnige architectonische ingrepen waardoor publiek en pers nu op dertig meter afstand van de onzichtbare en meestal onverstaanbare hoofdrolspelers zitten. *** Komt daarbij die verticale zitplaatsen, letterlijk met de rug tegen de zijmuren, zoals je dat ziet tijdens maçonnieke bijeenkomsten, kroningen of koninklijke begrafenissen in Engeland. *** Wie daar zit, houdt er minstens nekkrampen, verstijfde benen en radeloze ingewanden aan over. *** En de media? Daar had justitie echt niet aan gedacht. Journalisten kregen na veel zagen en zeveren enkele betere cafétafels toegewezen vanwaar, bijvoorbeeld, de eindeloos vele lichtbeelden op verre schermen amper te zien zijn. *** Gelukkig zijn er de opnieuw krakende houten vloeren, krijsende deuren en losse klinken plus recent een verzakking midden in de zaal om ons te herinneren aan de goede, oude assisentijd die dan toch niet volledig voorbij is. *** 26 mei 2026