Memories

63 – Voetbalschandaal: dingen die nooit meer verteren

13 oktober 2018  


Weer zo’n historische datum.
Donderdag 11 oktober 2018.
Ik steek het niet weg, ik ben er niet goed van.
Van de stank uit de beerput van de professionele voetballerij.

Nee, onnozel ben ik niet.
Vanuit mijn beroepsactiviteiten wist ik al een en ander.
Mijn enthousiasme was al langer weg.

Op 12 augustus 2018 stond hier nog op deze website te lezen dat het voor mij niet meer hoefde.
Te veel is te veel.

Ik heb danig slechter wordende ogen, maar ik ben niet blind.
Er is het bedroevend lage niveau van ons zogeheten Belgisch topvoetbal
en er is de waanzinnige drukdoenerij daarrond in de media
met die dagelijkse vracht voetbalpagina’s.

Voetbal is handel in jonge mensen geworden.
Mensen van ver gekomen en van ver gehaald.

Calais en het Maximiliaanpark,
ik zie een breed raakvlak met de handel in voetbalvlees.

Ik had al enkele maanden nauwelijks gekeken.
Behalve naar de Red Flames,
het Barcelona van Lionel Messi
en enkele kwartiertjes uit de opgeschroefde duels tussen altijd dezelfde kandidaat-kampioenen.

De analisten zapte ik zo veel mogelijk weg.
Ik heb in mijn leven genoeg moeten luisteren naar luchtledige woorden.

Maar nu, vandaag,
het voetbalschandaal nummer zoveel.

Ik ben oud genoeg om me de affaire Beringen-Turnhout te herinneren.
En de Beerschotsaga.
En Standard-Waterschei.
En de Chinezerijen.

En nu het Harry Potter-verhaal van de makelaars.

Och, die witwasserijen en financiële constructies,
dat is niet het ergste.
Het gebeurt vaak en overal.

Maar het kopen en verkopen van de resultaten van een wedstrijd,
dat verteert niet.

Zeker niet als het gebeurt
voorbedacht,
in bendeverband,
in combine met clubleiders, spelers en … scheidsrechters.

De helden zullen nooit meer helden zijn.


Meer info


Reageren niet meer mogelijk.

De boeken van Gust Verwerft

Al loopt de Waarheid nog zo snel, de Onzuiverheden in de media achterhalen haar wel

"Tempus omnia revelat"
"De tijd onthult alles"