SERIE - Onze Vlaamse Schrijvers

Serie – L 67 – Jan Wauters (in 1997) – “En dan die justitieminister Melchior Wathelet….”

29 augustus 2019  


Radioreporter en taalvirtuoos
Jan Wauters
had miljoenen luisteraars,
ook wie niet in sport geïnteresseerd was.

En wellicht evenveel lezers
want hij schreef columns
en deed interviews in de grote weekbladen van toen.

Hij schreef boeken
en durfde ook beschouwingen over de politiek aan.


Na zijn iets te vlugge pensionering bij VRT_radio,
was hij vaak te zien in tv-praatprogramma’s
en schreef hij verder boeken,
uitgegeven bij de toen grote Standaard Uitgeverij.

Lezen is als liefhebber, het mag lang duren,
zo zegde hij zelf.

Gekendste boeken:
Van Davidoff tot Van Basten
Tong uit de mond, de taal achterna

Bio Jan Wauters
Geboren Mechelen/Bornem 10 februari 1939
Overleden ziekenhuis Brussel 4 juni 2010
Getroffen door hartstilstand tijdens opname van tv-programma “Phara”.
Hij was 71 jaar.

25 x Ronde van Frankrijk op de motor,
8 x wereldkampioenschap voetbal,
4 x Olympische spelen.


Ik (Gust Verwerft)
heb het enorme voorrecht gehad om jarenlang, binnen de persbond,
“zijn” voorzitter geweest te zijn.


Fragment uit zijn boek
“Tong uit de mond”
Een minzame meneer met goede manieren, 
altijd keurig in het pak. 
Dat is en was Melchior Wathelet.
Een man met een nette spraak, 
een Waal die ook Nederlands spreekt.

Dat leek goed uit te komen toen Wathelet 
eind jaren tachtig 
klaar stond om Wilfried Martens op te volgen 
als premier van dit land, 
dat nog altijd België heet. 

Een Vlaamskundige politicus van beneden de taalgrens, 
zoiets valt ook wel goed bij het volkje daarboven. 

Maar zie, het liep toch mis met Melchior. 

Zijn tweetaligheid 
kon deze meneer niet aan het verhoopte premierschap helpen 
en zo volgde de ene Vlaming de andere op. 

De tuttige Wilfried ruimde wat later het veld 
voor de van naam deftige Jean-Luc Dehaene, 
een Vlaming die ook Frans spreekt, 
beter dan zijn maat Martens, 
thuis en vooral op school geleerd, 
in de Waalse hogeschool, 
vooral vroeger heel goed voor de carrière. 

Stijl konden ze hem niet bijbrengen daar, 
maar Dehaene bleef onze eerste man, 
met het voorkomen van een pas gewassen aardappel 
en toch al uitgekookt, reken maar.

Het Waaltje Wathelet,
de keurige koorknaap bij uitstek, 
mocht de tweede viool van vice-premier bespelen, 
en als minister van Justitie 
kwam zijn kraaknette uiterlijk hem wel van pas. 

En deed hij het niet goed, monsieur Melchior?
Rechtzoekenden klaagden wel eens 
op gezette tijden 
over onbegrijpelijke toestanden 
onder de rokken van Vrouwe Justitia. 

En ook de magistraten, 
vooral die van de lagere echelons, 
deden geregeld hun beklag. 

Dat het helemaal niet boterde tussen politie en parket 
was 
en bleef onder Wathelet een publiek geheim. 

Met lankmoedigheid, 
minzaamheid 
en beleefd optreden 
los je de hangende en prangende problemen van dit land ook niet op.

Deed de minister van Justitie dan helemaal niets in zijn ambtstermijn?
Toch wel. 

Hij ging zich met het Bendeonderzoek bemoeien, 
dat tot dan in handen was 
van de Dendermondse onderzoeksrechter Freddy Troch. 

Het vorderde wel snel. 
Men stond in 1990 niet ver van een mogelijke ontknoping. 

Maar Wathelet maakte dat het hele dossier 
van Dendermonde naar Charleroi verhuisde. 

Daar spraken en schreven ze geen Nederlands, 
dus moest de hele rimram van PV’s, verhoren enz.. 
nog eens vertaald 
worden ook. 

Ze zijn daar nog altijd mee bezig …


Meer info


2 reacties

  1. Lemmens Karel schreef:

    Karel Lemmens uit Brasschaat
    De aandacht die Jan Wauters hier krijgt is zéér terecht.
    Als je Jan vroeger hoorde om 17u45 op radio één in ‘Wat is er van de sport?’ (dat jammer genoeg verdween) dan was dat heel vaak pure kunst.

    Ik heb ook meer dan eens ademloos zitten luisteren naar zijn reportages op de moto in de Tour en zijn commentaar bij het voetbal.

    Zoals hij speelde met woorden en zinnen en de manier waar hij raak kon typeren…weer-ga-loos!

    En een goeie pen had hij dus ook.
    Bovenstaand fragment bewijst trouwens ook dat hij op andere vlakken dan alleen maar de sport een duidelijke mening had.
    Kortom, een woordkunstenaar pur sang

    Wat evenmin mag vergeten worden is dat de man uit Klein-Brabant de man van de duiding was.
    Iemand die je verder deed kijken dan je neus lang was.
    Die de sport kaderde in het grotere geheel.
    Die durfde te zeggen wat moest gezegd worden.
    Dingen die je nu veel minder hoort.

    Ook daarom mogen wij Jan Wauters nooit vergeten.
    Een heel grote mijnheer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

De boeken van Gust Verwerft

Al loopt de Waarheid nog zo snel, de Onzuiverheden in de media achterhalen haar wel

"Tempus omnia revelat"
"De tijd onthult alles"