Justitie, Questies

Kaaiman in De Tijd over bewondering Koen Geens voor Kathleen Cools

9 juni 2018  

‘Volharden is moeilijker dan opgeven.’
Geef toe, dat is van het niveau van
‘Nil volentibus arduum’.
En een verhullende omschrijving van
‘Beloven kunt ge wel’,
de eigenlijke levensleuze
van minister van Loze Beloften Koen Geens.


Doet er zich één incident voor waarvoor hij niet verantwoordelijk is,
piekert hij zich twee dagen suf of hij ontslag moet nemen.

Dat had hij een maand eerder moeten doen,
toen een verpleegster werd afgeslacht door twee gestoorde junkies
die wel vrij waren door een maatregel van hem,
maar toen was hij wit van woede nadat hij
door leden van zijn eigen meerderheid
ei zo na beschuldigd was van de moord zelf.

In vergelijking daarmee was de discussie over de schutter van Luik een eitje.
Al had de minister zijn handen vol om het parlement
de basisregels van ons rechtssysteem uit te leggen.

En dan moest hij het nog overdoen in ‘Terzake’.

Zullen we eens een vraag van Kathleen Cools herhalen?
Het moeten niet altijd Kris Peeters of de fakemailman zijn.
Gelieve zelf na elke twee woorden vijf seconden stilte te laten:

‘Ik begrijp eum dat dit inderdaad euh formeel de stand van zaken en het verslag is dat u geeft,
tegelijk kan je er toch niet omheen,
mag ik het zo omschrijven,
dat u een lang exposé eigenlijk hebt gehouden in het parlement
over hoe goed uw diensten werk hebben geleverd,
en hoe goed ook het hele systeem in elkaar zit,
terwijl we zien wat er gebeurd is,
drie doden die zijn gevallen door iemand die is geradicaliseerd
en waarbij er toch,
tenzij u het verhaal compleet ontkent,
op een bepaald moment aan de alarmbel is getrokken
door een cipier dat deze man aan het radicaliseren was.’

Antwoord daar een keer op.
Dat red je niet met ‘ja’ of ‘nee’.

De geïnterviewde begint dan op zijn beurt wat in het ijle te brallen,
en als hij ophoudt of als het te lang duurt,
komt er een nieuwe vraag,
meer een statement,
van de ondervraagster.

‘Oké… ik wil nog afronden met u met een
… een… euh… laatste
euh klein thema
dat eigenlijk niet meer aan de orde is…
maar waar ik het toch even over wil hebben…
dat ontslag, waarom… eigenlijk niet…
als je kijkt in de politiek naar het verleden
als er ergens… echt erge dingen mislopen…
nam in het verleden een minister… wel zijn…
laat ik het noemen…
morele en politieke verantwoordelijkheid…
door te zeggen…
kijk…
dit…
voor dit beleid ben ik verantwoordelijk
en dat is echt misgelopen.’

Telkens wij het betoog van een hoogdravende in ‘Terzake’ of ‘De afspraak’ letterlijk weergeven,
krijgen we dezelfde opmerking:
‘Je hebt het je weer gemakkelijk gemaakt.’

Alsof het geen moeite kost om dat gebral woord na woord uit te tikken.

Wel, beste vrienden,
we zijn niet van plan daarmee te stoppen.

Het is gewoon niet te geloven wat voor ijltaal
er wordt uitgekraamd in de zogezegde duidingsprogramma’s.

Je wantrouwt je ogen als je het op papier ziet staan,
de spreker het meest van allen.
Tot hij zichzelf herbekijkt met de tekst in de hand: gênant momentje.

In hetzelfde gesprek stelde Geens:
Kijk mevrouw Cools, u weet dat ik u een bijzonder goede interviewster vind.’
Dat is natuurlijk dodelijk, zo’n opmerking.

 

 

Kaaiman/donderdag 7 juni 2018/

, , ,



Reageren niet meer mogelijk.

De boeken van Gust Verwerft

Al loopt de Waarheid nog zo snel, de Onzuiverheden in de media achterhalen haar wel

"Tempus omnia revelat"
"De tijd onthult alles"