Assisen, Mercuriale 2018

113 – Graag minder nieuwe dingen, meneer de minister en oude dingen beter gebruiken

7 september 2018  




Als het in Antwerpen druppelt, dan stormt het in de andere juridische hoofdplaatsen.

Naar de Mercuriale in Antwerpen werd alom uitgekeken en de speeches van procureur-generaal Yves Liègeois klonken beter dan die van Barack Obama.

Yves schreef grotendeels zijn speeches zelf, met veel humor erbij.
Echte Antwerpse humor zelfs.

Ook gewone mensen kwamen luisteren,
van over ‘t water tot in de Kempen
en het verre Limburg.

De smaak, zijn smaak, was altijd raak.

Nu klinkt het veel serieuzer.

Zijn opvolger Patrick Vandenbruwaene is een ernstig man en geen revolutionair,
wat justitieminister Koen Geens enigszins geruststelde.

Hoewel,
na vandaag,
moet onze minister toch ook de kiemen van het ongenoegen
vanuit de rode en hermelijnen toga van de Antwerps-Limburgse procureur-generaal hebben gehoord.

Samen met advocaat-generaal Hilde Penne
heeft hij de noden van Justitie krachtig onder woorden gebracht,
soms nog wat obligaat wollig
maar duidelijk te verstaan voor de ingewijden.

Het geduld is op,
er zijn te veel veranderingen ineens en,
wat het ergste is,
er zijn geen middelen om die uit te voeren.

Veel, veel volk te kort om alle echelons.
Begin er dan maar eens aan.

Plus het aanvretend jarenlange ongenoegen rond de Strafuitvoering.
Dat trekt op niets,
hoewel niemand het op die manier wil of durft zeggen.
Ik, Gust Verwerft, heb het in ieder geval zo en goed begrepen.


De intro van de lange Mercuriale is duidelijk.

“Mijn mercuriale gaat dit jaar over de strafuitvoering
en ik vrees dat dit geen verhaal is dat jullie vrolijk zal stemmen.

Misschien zullen sommige onder jullie zich de vraag stellen
of het niet beter is om verder onder de parasol in de zon te blijven zitten.

Het onderwerp werd gekozen vanuit een dubbel perspectief:
1.
het initiatief van de minister van Justitie
om eindelijk de strafuitvoering verder wetgevend te verankeren

2.
en de brandende actualiteit van de laatste maanden

waaronder de zaak van Benjamin Herman in Luik
en de verwijdering uit het Rijk van de Albanees Safet Rustemi.

Iedereen die zich verdiept in de materie van de strafuitvoering,
gaat noodgedwongen door deze curve,
waarin psychiater Elisabeth Kübler-Ross de vijf fases omschrijft
die de meeste mensen doorlopen bij een traumatische ervaring
(rouwverwerking)
en die nadien ook werd toegepast bij veranderingsprocessen op het werk,
het zogenaamde change-management.

De verschillende stadia zijn:
shock – ontkenning – frustratie – depressie – aanvaarding/actief worden/integratie.

Daar zijn we nu aan toe…”

(volgen nog 26 pagina’s, waarover later meer…)



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

De boeken van Gust Verwerft

Al loopt de Waarheid nog zo snel, de Onzuiverheden in de media achterhalen haar wel

"Tempus omnia revelat"
"De tijd onthult alles"