Questies

105 – En op straat kent de journalist geen enkele magistraat

31 juli 2018  

Och, we dachten de boel hier een paar weken te sluiten maar die dekselse advocaat en omnia-watcher Hugo Lamon heeft op Jubel.be een heel plezant en, helaas, waarachtig gebeurd verhaal geschreven dat we – ondanks het hete van de zomer – niet kunnen laten liggen.

Groot gelijk heeft hij bij zijn constantie dat de journalisten, in dit geval de fine fleur van de VRT, geen magistraten kent of herkent.

Jef Vermassen en Sven Mary, zelfs Johan Platteau herkennen ze in heel de wereld maar onze hoogste magistraten niet.


Misschien bent u een fan van het leger
of van het koningshuis
en dan zit u
allicht ieder jaar
op de nationale feestdag
voor uw televisiescherm
en kijkt u naar het militair défilé.

 

Er blijken een heleboel fans te zijn,
want de uitzending begint ruim op voorhand.

 

De VRT-journalist wordt zelfs bijgestaan door drie experts
-een legerofficier
-een woordvoerder van de politie
-een professor emeritus
in zijn hoedanigheid van royalty watcher.

 

U krijgt
van iedere beweging op het scherm
het kleinste detail uitgelegd,
van het gewicht van de berenmutsen van de Koninklijke Escorte
tot de functie van de kinderen van de vaandeldrager van het défilé.

De vier commentatoren beperken zich niet tot hun vakdomein
en dus wordt er ook commentaar gegeven bij de jurk van de koningin
(van couturier Nathan,
zo kon worden vernomen).



Daar is de rechterlijke macht

Wanneer de Koning uit de wagen stapt
op weg naar de tribune,
wordt hij opgewacht door de vertegenwoordigers van de natie.

De militairen worden door de experten nog herkend.

De talrijke ministers
van de vele regeringen
in ons land
herkennen
blijkt ook voor de VRT-journalist Peter Verlinden
een wat heikele kwestie.

Maar
wanneer de Koning
de vertegenwoordigers van de rechterlijke macht groet,
gaat hij
– en met hem alle andere experts –
volledig de mist in.

Terwijl de Koning Jean Spreutels
(eerste voorzitter Grondwettelijk Hof)
groet
heeft de VRT-journalist het over Jean de Codt
(eerste voorzitter bij het Hof van Cassatie).

De journalist meent ook Etienne De Groot te zien,
maar die is nergens te bespeuren.

Dat is ook niet verwonderlijk,
nu hij
als eerste voorzitter van het Grondwettelijk Hof
enkele maanden geleden
op emeritaat ging
en als Nederlandstalige eerste voorzitter
werd opgevolgd door André Alen.

Die laatste stond netjes op zijn protocollaire plaats,
maar werd door de journalist van de openbare omroep niet herkend.

Op de beelden was ook te zien
dat de procureur-generaal van het Hof van Cassatie
Dirk Thijs
er enigszins gehandicapt bijstond
met een rechterarm in het gips,
maar dat feit bleek toch van minder belang
dan de jurk van Mathilde.

Overigens zijn er sterke
met elkaar overeenstemmende vermoedens
dat Dirk Thijs door de journalist niet werd herkend.

Uiteraard konden ook
de twee eerste voorzitters van de Raad van State
op weinig belangstelling rekenen van de commentatoren,
die natuurlijk geen enkele inspanning deden
om
pakweg uit te leggen
waarom ons land 2 eerste voorzitters heeft
bij het Grondwettelijk Hof
en de Raad van State,
maar slechts één bij het Hof van Cassatie.



De aandacht krijgen die men verdient

Een militair défilé is
uit de aard zelf
een ritueel dat bol staat van de symboliek.

De aanwezigheid van de hoogste magistraten
had kunnen worden geduid,
maar blijkbaar verkiest de openbare omroep te spreken over faits divers.

Dat is natuurlijk een journalistieke keuze,
maar niet eens “de gestelde lichamen” kennen
aan wie de Koning handjes schudt
lijkt eerder op een professionele fout van de journalist,
zeker als hij vertrekt van een protocollijst van vorig jaar.

Voor zover geweten
kreeg de journalist geen reprimande,
kwam er ook geen rechtzetting of verontschuldiging
en gebeurde er verder niets.

Het zegt iets over de maatschappelijke aandacht die magistraten krijgen.

Ze schuwen vaak de media
en kiezen voor de luwte,
waar het misschien gemakkelijker is om de onafhankelijkheid te bewaren.



De verhalen die niet werden verteld

Maar het zorgt er ook voor dat justitie nooit de positieve aandacht krijgt die ze verdient.

Naar aanleiding van het defilé
werden allerhande verhalen verteld die
het leger,
de politiek
en het koningshuis
een menselijk gelaat geven.

Alleen over die rechters werd er niets gezegd.
Onbekend is onbemind.

Niet dat het geweldig maatschappelijk relevant is
om te weten wat er precies is
met de rechterarm van de procureur-generaal
en het is nu ook niet van levensbelang om te weten
waarom het Grondwettelijk Hof
protocollair
voorgaat op het Hof van Cassatie,
maar
het had een aanleiding kunnen zijn
om de instellingen te belichten
en er iets over te laten vertellen.

De VRT-journalist moet eerst natuurlijk gevoederd worden.

Een korte persbriefing zou al wonderen kunnen doen.

Of moet er dan eerst een bevoegdheidsincident worden beslecht
om te weten wie hiertoe het initiatief mag nemen?

En voor de critici:
ja, het is belangrijk.

Als de hoogste magistraten
daar in de blakende zon
op één rij
braafjes wachten tot de Koning voorbijkomt,
is het van maatschappelijk belang
en verdient het om ook voor het brede publiek te worden gekaderd.

Er moet daarvoor niet gerekend worden op de VRT,
dus zal iemand binnen de rechterlijke macht het zelf moeten doen.


Hasselt/30/juli/2018

, ,


Meer info


Reageren niet meer mogelijk.

De boeken van Gust Verwerft

Al loopt de Waarheid nog zo snel, de Onzuiverheden in de media achterhalen haar wel

"Tempus omnia revelat"
"De tijd onthult alles"