Het leven zoals het is

Corona Corner (1) – De bubbels zijn uitgepraat, al langReacties

8 augustus 2020  

Hoe lang is dat nu al bezig?
Midden maart.

En voor mij sinds februari, want ik was door een zeldzame griep serieus in panne gevallen.

Het huis als betaalde gevangenis.
‘s Morgens een haastig loopje, zoals een hond die even naar buiten mag.

Al zes maanden dus.
Met fameuze inperking van al wat we gewoon waren en waarvan we dachten het altijd zo zou blijven.
Zoals alle dagen vroeg op en laat er in,
vele mensen zien en horen,
vele kilometers heen en terug,
vele wisselende decors,
vele gesprekken,
de weg zoeken tussen tegengestelde standpunten,
het rangschikken van woorden tot zinnen,
zinnen tot artikels, tot reportages, tot boeken.

Nu al zes maanden is daar weinig tot niets van overgebleven.
Vooruitzichten zijn er niet,
tenzij slechte,
aangestuurd vanuit media die helaas paniek als koopwaar brengen.
Het zou anders kunnen.

Sociaal leven is er niet meer,
huidcontact smaakt naar dood,
familiaire banden verdrogen,
familiebezoek ruikt naar beleefde angst.

En voortaan zelfs iedereen gemaskerd,
ook in de rustigste en gezondste lucht.

Het begint te wegen, zwaar te wegen,
het ondraagbare is nabij.

De geest zal het eerst begeven,
onder het gewicht van de eenzaamheid.
Het tijdvak van depressies,
daarna daden van uitzichtloosheid.

Want wat geweest is, dat komt nooit meer terug.

De kracht vinden om aan die nieuwe manier van leven te beginnen?
Weinigen, vrees ik.
Er is geen waarom en geen daarom meer.
Zonder waarom en zonder daarom is het leven onleefbaar.


gv/ma/03/08/2020



Meer info


10 reacties

  1. Carla Christiaens schreef:

    Carla Christaens (Retie)

    Dat heb je weer prachtig verwoord.
    Al die eenzaamheid …
    Het geluid van de stilte …

  2. André Van Severen schreef:

    André Van Severen (Gent):

    Prachtige beeldspraak, “du grand Verwerft”, is dit.
    Er is niets toe te voegen aan wat je over de uiteenlopende menselijke gevoelens van tijdens de voorbije zes maanden hier bundelt.

    En toch… wil ik er iets aan toevoegen.
    In die periode heb ik je beter leren kennen.
    Al was het maar met korte berichtjes,
    we hebben gevoelens gedeeld,
    je was een klankmuur bij onze machteloosheid over het lot van mijn moeder in het woon-zorg-centrum en bij haar overlijden, niet aan het C-virus maar aan de gevolgen van de maatregelen.

    Daarom ben je belangrijk
    en met deze hoop ik je antwoord te geven waarom je moet blijven voortdoen dierbare Gust.

  3. carl van de kerckhove schreef:

    Carl Van de Kerckhove (Aartselaar)

    Dag Gust,
    Bij u is er toch nog geen achteruitgaan van de geest.
    Weer knap verwoord.
    Carl

  4. Francine schreef:

    Francine Slootmans (Kasterlee)

    Hoop doet leven…maar zelfs dat mogen we niet meer.
    We blijven doorgaan Gust…en hopen.
    Ja, hopen dat het ooit weer beter gaat worden,
    weer menselijk,
    weer leefbaar.

  5. An schreef:

    Reactie An Tesseur (Lier)

    Treffend verwoord, Gust.
    Herkenbaar. 😪

  6. Elveebee schreef:

    Elvebee (Mechelen)

    Volhouden, Gust.
    We zijn flexibel.
    Al duizenden jaren passen we ons aan.
    Aan de natuur, aan elkaar.
    Het lukt.
    Ook dit keer!

  7. Luc De Wandel schreef:

    Luc De Wandel (Zerkegem)

    Pakkend, Gust.

  8. Gilberte schreef:

    Gilberte Bracke (Sint-Amandsberg)

    Mooier en beter dan Gust kan deze triestige periode niet beschreven worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

De boeken van Gust Verwerft

Al loopt de Waarheid nog zo snel, de Onzuiverheden in de media achterhalen haar wel

"Tempus omnia revelat"
"De tijd onthult alles"