Alsof
Het is nog nooit zo snel 31 augustus geweest en dus ook 1 september, de dag dat we opnieuw moeten leven op het ritme van de klok, van de kalender, van afspraken, van te late treinen, van files, van stakingen, van vele nieuwe mensen alom, en van talloze nieuwe dingen die voortaan niet meer mogen of niet meer kunnen.
Het is alsof juli en augustus slechts één week hebben geduurd en alsof ik al die tijd bijna niets heb gedaan. Te veel mensen en plaatsen die ik wilde bezoeken heb ik niet bezocht, te veel boeken heb ik niet gelezen en te veel artikels heb ik niet geschreven. Het heeft te maken met melancholie, hoop ik. Of met berusting dat het allemaal niet meer zo belangrijk is.
Tamara Van de Voorde (Hoevenen)
Ik denk dat ik in hetzelfde bedje ziek ben. Of net niet ziek. Misschien is ‘vertragen’ een prima voornemen voor 1 september.
Johan Anthonis (Drongen)
Prachtig verwoord.
Hoe hoe ouder een mens wordt, hoe meer de tijd verandert van een boemeltrein naar een TGV.
Tinny L. Verschueren (Antwerpen)
Inderdaad, dit jaar gaat echt vliegensvlug. Ook voor mij zijn de twee zomermaanden in een flits voorbij gevlogen en kan ik me qua gevoel volledig bij je aansluiten. Morgen al 1 september en openingszitting, hopelijk kom je ook en zien we elkaar daar.
Pascale De Block (Lokeren)
Gust, zet de tijd even stil aub