Justitie, Questies

J74 – Hugo Lamon over verschil N/F tussen verstaan en begrijpen

4 mei 2018  

Ooit was het uitsluitend in het Frans,
overal.
Die tijd is voorbij.

Maar hoe zit nu met de talenkennis van juristen,
de jonge?

Verstaan is niet hetzelfde als begrijpen.

Je hoeft het helemaal niet eens te zijn met advocaat Luc Lamon
om zijn schrijfsels toch graag te lezen.


Woensdag 3 mei 2018
www.Jubel.be 


Advocaat Hugo Lamon:

Vorige week zaten jonge rechtsstudenten
van de KUL en de UCL
samen in de Leuvense rechtsfaculteit
als sluitstuk van hun Tandem-project, 
waarbij ze gezamenlijk een taalvak volgden).

Nederlandstalige en Franstalige studenten
hadden met twee of drie
opdrachten uitgevoerd
met de bedoeling om hen samen
via film-, campus- en cafébezoek,
het lezen van kranten
en luisteren naar liedjes uit de ‘andere’ cultuur
het belang van de andere landstaal te laten inzien
en hen wederzijds aan te zetten tot taalontwikkeling.

Op de slotvoorstelling mochten de 7 beste duo’s een presentatie geven.

Het moet gezegd
(en voor ons misschien verrassend),
de Franstalige toekomstige juristen
hadden een grotere taalvaardigheid in het Nederlands
dan hun Vlaamse collega’s in het Frans.

Zeker met de wetenschap dat de publieke strijd om de prijzen zich tussen “de besten” afspeelde,
zou ons allemaal wat moeten bezorgd maken.


Het Frans lijkt voor deze Vlaamse studenten veeleer een dode taal,
of toch minstens niet een communicatiekanaal
dat hun voorkeur wegdraagt.


Et maintenant, que vais je faire?

De taaldocenten zitten met de handen in het haar en dat is niet geheel onterecht.

Blijkbaar moet er een en ander worden bijgestuurd in het basis- en secundair onderwijs.
Het lijkt stilaan een zeer wijdverspreid fenomeen.

Aan de balie wordt tweetaligheid nog geprezen
(Nederlands/Frans voor de duidelijkheid),
zeker in de vele tweetalige Brusselse kantoren.

Ook daarbuiten vonden vele advocaten het
tot voor kort
nuttig en soms noodzakelijk
om ook de Franstalige rechtsleer en rechtspraak te doorzoeken.

Dat gebeurt steeds minder,
trouwens ook in die rechtsleer zelf.

Dat is natuurlijk niet altijd meer nuttig,
nu ingevolge de diverse staatshervormingen
grote takken van het recht een regionale grondslag hebben
en voor steeds sterker uiteenlopende wetgeving zorgen.


Omdat we maar één minister hebben

Maar toch blijft justitie nog een federale materie en hebben we in ons land (voorlopig) maar één minister van justitie.

Geheel terzijde, die etaleerde op de
daarnet genoemde
Leuvense bijeenkomst zijn tweetaligheid
door uit het vuistje van de ene taal naar de andere te hoppen
in een zeer onderhoudende toespraak.

Die ene Belgische justitie kan echter moeilijk verbergen dat er tussen het noorden en het zuiden van het land grote verschillen zijn.

Die analyse is overigens niet nieuw.
Het is weliswaar geruisloos voorbijgegaan,
maar het is net 20 jaar geleden
dat de Stafhouders van de Vlaamse Balies 
de oeverloze discussies beu waren binnen de Nationale Orde van Advocaten
– voor de jongeren: die heeft écht bestaan –
en de werking ervan stillegden.

Ze lagen samen aan de oorsprong van de “Vereniging van Vlaamse Balies”,
de feitelijke voorganger van
wat in 2001
de Orde van Vlaamse Balies zou worden. 

Het ging niet zozeer om taalkwesties,
want de toenmalige Vlaamse Stafhouders spraken en verstonden Frans
– wat niet kon gezegd worden van hun Franstalige “homologues>”.

Het waren vooral de andere vergadercultuur
en wat als “fundamenteel” werd beschouwd
die ervoor zorgden dat er aan Vlaamse kant een grote behoefte was om een eigen weg te gaan.


En toen waren ze met Twee

Intussen zijn er twee onafhankelijke regionale ordes.

Er is onderling overleg,
maar soms blijft de afstand zeer groot.

Dat bleek recent
bijvoorbeeld in soms politiek geladen thema’s
als het wetsontwerp over de woonstbetreding,
maar ook over de wijze waarop de advocatuur moet investeren in de digitalisering in justitie.

Het blijft ook nu nog zo dat gesprekken tussen de besturen van de communautaire ordes best in het Frans verlopen, wil men enigszins de zekerheid hebben dat alle deelnemers verstaan wat er wordt gezegd.

Wie de jonge studenten in Leuven bezig hoorde, mag denken dat dit op termijn zal veranderen.


Het Verschil/La Différence

Maar mekaar verstaan mag dan wel een noodzakelijke maar niet een voldoende voorwaarde zijn om mekaar ook te (willen) begrijpen.

Dat is hier overigens een loutere vaststelling,
zonder enige andere connotatie.

Ook de advocatuur ontsnapt niet aan de realiteit van dit land
en dus ook over justitie wordt aan beide kanten van de taalgrens vaak verschillend gedacht.

Maar ik kom toch nog even terug op de studentenuitwisseling.

Eén van de enthousiaste duo’s was aanstekelijk positief.

Ik heb het niet gecontroleerd,
maar het zou me niets verbazen als die studente van de KUL
met die student van de UCL
hand-in-hand de aula zijn buiten gestapt,
trots met hun prijs en hun prille liefde.

Want ja,
ondanks alle verschillen
zullen mensen mekaar blijven ontmoeten
en op die manier ook in mekaar geïnteresseerd geraken.

Misschien moet er ook binnen de balies wat meer aan uitwisseling worden gedaan,
al was het maar om te vermijden dat we elkaar binnenkort niet alleen niet begrijpen,
maar zelfs niet meer verstaan.

, ,



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

De boeken van Gust Verwerft

Al loopt de Waarheid nog zo snel, de Onzuiverheden in de media achterhalen haar wel

"Tempus omnia revelat"
"De tijd onthult alles"