Gebeitelde Woorden, Opinie

Walter De Smedt: Deze Koen Geens wil zelf voor rechter spelen, Bart De Wever ook

24 november 2017  

Wat hebben Bart De Wever en Koen Geens gemeen?
Beiden willen rechter zijn.


Het verschil tussen beiden zit enkel in de manier waarop.


Bart De Wever direct en vrij brutaal.
Koen Geens onrechtstreeks en heel wat handiger.


Walter De Smedt (1949) was rechter, onderzoeksrechter en lid van zowel Comité P als Comité I.
Het kan dus zeker geen kwaad zijn opinie te toetsen aan je eigen visie.


“… De Wever heeft het niet met de manier waarop de rechters werken.
“In de plaats komt er een “gouvernement des juges”, klinkt het bij De Wever.

Citaat uit Knack van 8/12/2016:
“Door de activistische opstelling van een aantal rechters breidt de rechterlijke macht onopgemerkt uit. In plaats van rechtsregels te toetsen, gaan deze rechters de regels niet alleen zelf interpreteren, maar er zelfs een nieuwe betekenis aan geven.”

De Wever wil het liever zelf doen.

:”‘Gewapend bestuur” houdt in dat een gemeentebestuur in samenwerking met het politiebeleid maatregelen kan nemen tegen zaken als georganiseerde misdaad, drugsoverlast, motorbendes en witwaspraktijken, ook als er geen manifeste strafbare feiten zijn, argumenteert hij in Gazet van Antwerpen op 30 juli 2016.


Het voorstel werd sneller afgevoerd dan het gekomen was.
Enkel een ballonnetje?


Pas op, Koen Goens is veel bedachtzamer


Koen Geens is veel bedachtzamer.
Wel is hij evenzeer afkeurend tegenover wat de rechters doen.
Daar kwam snel een rel van.


In een opvallende open brief die de krant De Morgen kon inkijken, laten de verzamelde hoven en rechtbanken zich negatief uit over minister van Justitie Koen Geens.


Eerder kreeg Geens al kritiek van de Vlaamse rechters en advocaten.

‘Deze verklaringen kunnen niet verzoend worden met het principe van de scheiding der machten en de onafhankelijkheid van de rechter’, klinkt het in de brief.


Wat deze minister doet,
dat kan niet


Het College van de hoven en rechtbanken, dat ongeveer de volledige magistratuur vertegenwoordigt, vindt dat het niet aan de minister is om vonnissen publiekelijk af te keuren.


‘De rechter beslist in eer en geweten, op basis van een grondige studie van en een beraadslaging over de concrete gegevens van elk dossier, of de beklaagde schuldig is en welke straf of maatregel hem moet worden opgelegd’, klinkt het in De Morgen”.


Een doorgewinterde zakenadvocaat, zodus


Maar de manier waarop Koen Geens het aan boord legt is veel geraffineerder.


Van een doorgewinterde zakenadvocaat kan je niets anders verwachten.


Koen Geens wil en kan het als justitieminister niet zelf doen.
Maar hij is voldoende strafjurist om de kans de Keizer Napoleon hem heeft gelaten niet te benutten.


De Keizer maakte van het openbaar ministerie meer dan een gewone procespartij.
Hij gaf hen een statuut met op twee poten:
Eén als vervolgingsambtenaar in de uitvoerende macht.
Eén als magistraat in de rechterlijke macht.


Bonaparte liet de procureur ook niet op “het parket”.

Hij plaatste hem op het verhoog, naast de rechter.
Een bevoorrechte positie met beter zicht en nauwer contact.


Sluwer dan je denkt

Ons beleid voegde nu aan deze handigheid nog een dienstig element toe.


Het strafrechtelijk beleid is niet meer wat uit de gezamenlijke rechtsspraak blijkt, maar wat door de justitieminister wordt beslist.


Omdat de minister het gezag heeft over de procureurs; zijn deze verplicht, willens nillens, zijn strafrechtelijk beleid uit te voeren.

Een fameuze knauw in de zo benadrukte onafhankelijkheid van de parketmagistraten.


Er bleef de minister evenwel één vervelend beletsel om zijn wil op te leggen.
In tegenstelling tot de procureurs, zijn de strafrechters niet gehouden door zijn beleid. Zij kunnen er in hun vonnissen zelfs van afwijken.

Koen Geens ging het dan nog verder zoeken.
HIj merkte hoe over de grote plas rechters buiten zaken werden gezet.


In navolging van zijn collega, gewezen zakenadvocaat en justitieminister, Holder maakte hij van de afkoopwet zijn ding: de strafrechter ontwijken en de procureur op zijn plaats.


De laatste rechter


Maar in de strafprocedure zitten nog andere rechters.
De onderzoeksrechter
en de rechters van de raadkamer.


De logica van Geens wil dat deze dan eveneens zouden worden afgezet.


Dat is precies wat Koen Geens door de komende grote potpourri, de hervorming van de strafrechtprocedure, wil bekomen:
-weg de onderzoeksrechter
-de procureur in de plaats van de onderzoeksrechter.


Rechters in de raadkamer zijn dan niet meer nodig.
De procureur kan zelf zorgen voor het ja of nee van een vervolging..


Hoe kan een burgemeester nu onpartijdig zijn?


Een verschil tussen De Wever en Geens.


Als een burgemeester rechter wil zijn, zal hij er de aanspreekbaarheid moeten bij nemen die rechters niet hebben.Rechters kunnen niet aangesproken worden op de inhoud van hun beslissingen omdat zij er dan een persoonlijk belang bij hebben en niet meer onpartijdig zijn.


Aan deze immuniteit kunnen de burgemeesters niet ontsnappen.


Stel je voor: zittingen  van de gemeenteraad als toezichtsorgaan op de buitengerechtelijke bevoegdheden van de burgermeester?
Uitgesloten dus.


Alweer is Koen Geens in deze materie de slimste.

Hoewel de procureurs nu niet meer zo onafhankelijk zijn als voorheen, kan de minister zijn handen wassen in de onschuld van de beweerde onafhankelijke parketmagistraat.
Hoe noemt men zo iets in Vlaanderen?:
Tsevenstreken…”


Antwerpen/woensdag/15/november/2017


Meer info


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De boeken van Gust Verwerft

Al loopt de Waarheid nog zo snel, de Onzuiverheden in de media achterhalen haar wel

"Tempus omnia revelat"
"De tijd onthult alles"