Assisen Brugge, Dialoog, Justitie

Iemand moet het durven zeggen (1)

16 maart 2015  

Allez, neem nu dat proces in Brugge. Over een koppel dat door drank, drugs en aids verwoest is en toch, op kosten van het OCMW en van ons, blijft verder hoeren en boeren en geregeld met ambulances naar klinieken moet worden gevoerd en ingewikkelde en dure operaties moet ondergaan om in leven te blijven. En na herstel, opnieuw begint.

Herbeginnen, op onze kosten.
Daar is dus wel geld voor?
Weggegooid geld want na tien jaar koppig verval, heeft hij zijn madame doodgestoken met een vracht diepe messteken.

 

Zij heeft het misschien niet beseft.
Ze had immers 3 pm in haar bloed.

 

En hij was zo mager als een graat geworden.
Een skelet weegt meer.


 

Vervaldatum voorbij

Wat ik al even erg vind, nee erger, is de onmacht van justitie om zo’n simpel dossier snel en wel voor een volksjury te brengen.

 

Vier jaar hebben we moeten wachten.
Dat heeft niets met het volksjurysysteem te maken zoals sommige omhoog gevallen juristen graag in de gazetten en op tv komen beweren.

 

De volksjury zal in dit dossier binnen de week schuld en straf vastleggen.
Dat is gemiddeld honderdmaal sneller dan beroepsrechters, meneer Geens.


 

Weten is niet eeuwig

Kunt ge vier jaar na het duizendste zatsel en de dodelijke messteken, nog een goed proces maken?
De weinige getuigen zijn dood of weten het niet meer.
Agenten en speurders herinneren zich amper deze zaak.

 

Heel deze bedoening komt nu theatraal en kunstmatig over.
Weg oprechtheid, weg spontane spraak.
Het vorige proces in Brugge, over de fatale val van een trap, mislukte om dezelfde reden.


 

De NIeuwe Vertellingen

Deze beschuldigde loopt al vier jaar rond met zijn verhaal over de fatale nacht.
Hij heeft meer dan duizend dagen en nachten de kans gehad om alles bij te schaven, aan te passen, te herroepen en te verfraaien.

 

Zelf is hij ook een andere mens geworden, goddank.
De dronken schim uit mei 2011 is nu een blozende man geworden, 45 kg zwaarder, verzorgd en uitermate welbespraakt en met een bril die hem de allure van een intellectueel geeft..
De gevangenis heeft hem deugd gedaan.

 

Hij staat hier nu met een compleet nieuw verhaal.
Een verhaal waarin hij het slachtoffer is en niet meer de dader.

 

Het ergste is dat hij dat zelf is beginnen geloven.

Voorzitter Boudewijn Desmet kon hem het eerste uur al minstens tien onwaarheden of nieuwigheden aanwrijven. Of zouden de speurders en deskundigen zich weer zo grotesk vergist hebben?

Dat zou ook kunnen.

 

Het is nu aan de volksjury om de waarheid te ziften op gewilde of ongewilde verzinsels.
Dat zal waarschijnlijk donderdagnacht gebeuren, naar West-Vlaamse gewoonte.

Gust Verwerft 

, ,



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De boeken van Gust Verwerft

Al loopt de Waarheid nog zo snel, de Onzuiverheden in de media achterhalen haar wel

"Tempus omnia revelat"
"De tijd onthult alles"