Happy Hour, Oude Vlaamse Schrijvers, Poëzie

LIT 11 – Moederken, het mooiste gedicht van Guido Gezelle (1888)

1 november 2018  

Dit boekje heb ik altijd bij me. Mijn kompaan in gerechtszalen, wachtkamers, op treinen en trams of bij moeilijkere momenten.
En telkens brengt het een brokje begrip, troost, berusting of geluk, dwars door de oude taal heen.

Moederken

’t En is van u
 hiernederwaard
 geschilderd 
 of
 geschreven,
 mij, moederken,
 geen beeltenis,
 geen beeld van u
 gebleven

Geen teekening,
 geen lichtdrukmaal,
 geen beitelwerk
 van steene,
 ’t en zij dat beeld
 in mij, 
 dat gij
 gelaten hebt,
 alleene.

o Moge ik, 
 u onweerdig, 
 nooit
 die beeltenis
 bederven,
 maar 
 eenzaam 
 laat ze leven in mij, 
 eerzaam 
 in mij sterven.

Guido Gezelle 1888



Uit Waar zit die heldere zanger?
– De mooiste gedichten van Guido Gezelle –
Samengesteld door Jozef Deleu


 


Meer info


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

De boeken van Gust Verwerft

Al loopt de Waarheid nog zo snel, de Onzuiverheden in de media achterhalen haar wel

"Tempus omnia revelat"
"De tijd onthult alles"