Gebeitelde Woorden, Happy, Literatuur

LIT 07 – Guido Gezelle – Ik misse u

10 juli 2017  

Ik misse u

(Aan eenen afwezenden vriend)

Guido Gezelle (1830-1899)

Ik misse u
waar ik henenvaar
of waar ik henenkeer:
den morgenstond,
de dagen rond
en de avonden nog meer!


Wanneer alleen ik tranen ween
’t zij droevig
hetzij blij,
ik misse u,
o ik misse u zoo,
ik misse u neffens mij!


Zoo mist, voorwaar,
zijn wederpaar
geen veugelken in ’t net;
zoo mist geen kind,
hoe teer bemind,
zijn’ moeder
noch zij het!


Nu zingt men wel
en ’t orgelspel
en misse ik niet,
o neen,
maar uwen zang
mist de orgelklank
en misse ik
al met een.


Ik misse u
als er leugen valsch
wil monkelen zoo gij loecht,
wanneer gij zacht
mij verzen bracht
of verzen mededroegt.


Ik misse u nog …
waar hoeft u toch,
wáár hoeft u niet gezeid …
Ach! ‘k heb zoo dikwijls heimelijk
God binnen u geleid!


Dáár misse ik u,
dáár misse ik u
zoo dikwijls,
en, ik ween:
geen hope meer op wederkeer,
geen hope meer,
o neen!


Geen hope, neen,
geen hoop, hoe kleen,
die ’t leven overschiet’;
maar in den schoot der goede dood
en misse ik u toch niet?


(Voor Eug. Van Oye)
1859



1 reactie

  1. Gilberte Bracke schreef:

    Gilberte Bracke uit Sint-Amandsberg Gent
    Dit mooi en gevoelig gedicht brengt zo veel mooie jeugdherinneringen mee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De boeken van Gust Verwerft

Al loopt de Waarheid nog zo snel, de Onzuiverheden in de media achterhalen haar wel

"Tempus omnia revelat"
"De tijd onthult alles"