Oude Vlaamse Schrijvers

LIT 99 – Felix Timmermans (in 1935) – Ja, het was de verschrikkelijkste zomer, dien ik gekend heb

8 augustus 2018  

LIT 99 – Felix Timmemans in “Boerenpsalm” (1935)
over de heetste en langste zomer ooit

 

“…De gewassen waren grijs van ’t stof. De beken en plassen waren uitgedroogd. In den vijver van ’t kasteel lagen de karpers bloot te rotten. …



Felix Timmermans
Lier 1886 – 1947
Een boek dat ik altijd bij me heb
en er al honderden malen in gelezen.
Over het simpele maar rauwe leven toen
Zo herkenbaar, de mens zoals hij écht is
Geschreven in 1934-1935 door Felix Timmermans,
toen 48 jaar
één van de beste vertellers die Vlaanderen had
Zijn boeken werden vertaald in alle denkbare talen.

 


"... Ons Fien wierd slechter, de pijnen hielden aan (…) 
De asem was kort 
en het zweet dreef met druppels van haar kaken.

-Kon het weer maar omslaan, dan zou het misschien wel beter worden, 
zei de pastoor. 
-Ze heeft frissche lucht noodig en de lucht verzengelt ons.



Ja, het was toen de verschrikkelijkste zomer, 
dien ik gekend heb. 

We kwamen nu aan den oogsttijd 
en 
van af begin Juni had het niet meer geregend, 
was er geen wolksken meer aan de lucht gekomen 
en de zon gloeide dat de grond er van scheurde 
en alle groen verschroeide 
en verslenste. 

Er stond immer 
schrale, 
heete oostenwind, 
die 
met zacht gefluit 
in de schouw speelde 
en 
al fluitend 
over het veld scheerde. 

Het stof ging soms hoog boven de boomen, 
dan liep het weer 
lijk kolommekens 
over de wegen, 
de grond was lijk peper 
en pikant lijk peper voor de gewassen. 

De gewassen waren grijs van ’t stof. 

De beken en plassen waren uitgedroogd. 

In den vijver van ’t kasteel 
lagen de karpers bloot te rotten. 

In de Nethe kon men 
bij hooge tij 
wat stinkend slijkwater halen. 

Het was lijk een bespoking 
of heel de wereld van de kwade hand was geslagen 
en 
alles en iedereen 
van hitte en dorst moest vergaan. 

Een staalgrijze droge lucht, 
en altijd 
als om zot te worden, 
dat scherp gefluit van dien dorren oostenwind, 
die over het land joeg 
en gedurig de boomen deed ruischen 
dag en nacht. 

’s Morgens geen streepje dauw, 
nooit een wolksken 
noch in de verte, 
noch aan den helm van den hemel, 
geen hoop op een regenvlaag, 
die de aarde zou verkwikken. 

De beesten kloegen 
naar ’t koele water, 
naar ’t sappig gras 
en men moest soms ’s nachts opstaan, 
en hun dan 
met woorden 
proberen duidelijk te maken dat het niet ging, 
maar dat het weldra zou regenen 
en ze dan zooveel mochten drinken als ze wilden. 

De boeren konden toen gerust 
bij den pastoor 
zeggen dat ze het melk niet gedoopt hadden. 

Een liter water 
had bijna zooveel waarde 
als een liter melk. 

Er wierd een novene voor regen gehouden 
en de processie ging dagelijks door de velden…."

,


Meer info


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

De boeken van Gust Verwerft

Al loopt de Waarheid nog zo snel, de Onzuiverheden in de media achterhalen haar wel

"Tempus omnia revelat"
"De tijd onthult alles"