Vergeten Vlaamse Schrijvers – Felix Timmermans (1935) – “… met de kop vol begeerlijke gedachten.”

18 oktober 2017  

Lees verder …

’t Beste van vergeten Vlaamse schrijvers

18 oktober 2017  

Lees verder …

LIT 01 – Ernest Claes – “… en dan zijt ge gaan neerliggen, voorgoed”

29 mei 2017  

Ik lees niet vaak meer, ik herlees veel.
Meest de oude Vlaamse schrijvers die al tientallen jaren worden doodgezwegen in het onderwijs.
Zoals die pakkende alinea, geschreven in 1942, door Ernest Claes in zijn vergeten boek “Van den Os en den Ezel”.
Ik ken geen schrijver die vandaag deze gevoelens onder simpele woorden te brengen.

 

 

“… Mijn vader, toen weer een jaar voorbij was, en de nieuwe zaaitijd kwam, zijt ge uw laatsten gang gegaan.

Op een nanoen zijt ge over den weg gestapt voor ons huis, uw linkerhand rustte op mijn kinderschouder, en gekomen aan den rand van het veld hebt ge uw blik laten gaan over uw akkers, en over uw zonen die daar doende waren.

Wat ge toen gedacht en gewenscht hebt, dat was iets tusschen God en u zelf.

Daar was geen verdriet in uw vaste hand, geen klacht in uw sterken blik, toen gij zoo hebt afscheid genomen.

Rustig hebt ge dat gedaan.

Dan zijt ge gaan neerliggen, voorgoed, als een vast besluit. Het raam stond open, en met de oogen toe hebt ge geluisterd naar de oude geluiden op het hof en rond het huis.

Ge hebt geluisterd naar den stap van de paarden en het tinkelen van hun bellen, naar het vee dat loeiend de stal in trok, naar de stemmen van uw zonen en uw hoevevolk.

Gij zoudt het nieuwe graan niet meer zien gedijen, gij zoudt den nieuwen oogst niet meer zien rijpen, maar geen klacht kwam over uw lippen.

Uw taak was afgedaan en gij hadt het aanvaard.”

(…)

“Toen wij achter de kar stapten, waarop gij naar het kerkhof gevoerd werdt, stond het paard ineens stil, vlak naast het veld.

Wat het was, wisten we niet, maar we stonden allen stil.

En onwillekeurig hebben allen, die ter uitvaart meegingen, den kop terzij gekeerd, naar uw land, omdat ze onbewust voelden dat het dààrom was dat het paard bleef stilstaan.

Mijn aartsvaderlijke vader, wat sta ik nog altijd dicht bij u.”

De boeken van Gust Verwerft

Al loopt de Waarheid nog zo snel, de Onwaarheden in de media achterhalen haar wel

"Elephantum ex musca facere"
"Van een vlieg een olifant maken"