In het vizier, Justitie

Advocaat Christine Mussche: “Belaging” – Wat staat er in het Strafwetboek?

12 november 2017  

De  VRT heeft de samenwerking met Bart De Pauw per direct stopgezet op basis van aantijgingen van beweerd grensoverschrijdend gedrag en seksuele intimidatie.


Advocaat Christine Mussche schetst, zonder de feitelijkheden van het specifiek dossier te kennen, het juridisch kader het misdrijf belaging.


Klik voor toegang website Van Steenbrugge Advocaten


Het misdrijf “belaging” (art. 442bis SW) wordt niet in concreto gedefinieerd door de wet.

Uit de parlementaire voorbereiding van de Wet van 30 oktober 1998 kan worden afgeleid dat als belaging kan worden aangemerkt: het achtervolgen of bespieden van een persoon, het herhaaldelijk opwachten van iemand in de nabijheid van zijn woning, het herhaaldelijk toesturen van bloemen, het voortdurend opbellen, of het veelvuldig toesturen van ongewenste sms’jes.


Belaging wordt in het dagelijkse taalgebruik vaak omschreven als “stalking”.


Sinds de wet van 25 maart 2016 vormt belaging niet langer een klachtmisdrijf.


Dat betekent dat het Openbaar Ministerie daders voortaan kan vervolgen zonder dat er een klacht werd ingediend door het slachtoffer, wat voor de wetswijziging anders was in die zin dat enkel de klager voor strafvervolging kon zorgen.


Opdat dit misdrijf zou zijn voltrokken, moet er sprake zijn van een belaging die een ernstige verstoring van de rust van het slachtoffer tot gevolg heeft en is vereist dat de dader wist of had moeten weten dat hij door zijn gedrag de rust van die persoon ernstig zou verstoren (bijvoorbeeld: bij het versturen van een veelheid aan sms-berichtjes die – gezien hun aantal, inhoud, frequentie en tijdstippen – de rust verstoren).


Deze verstoring zal een zeker niveau van ernst moeten bereiken om strafwaardig te kunnen zijn.


Er dient rekening te worden gehouden met de perceptie van het slachtoffer en de objectieve elementen die de belager moest kennen.

Deze elementen kunnen de omstandigheden van de belaging zijn, de aard van de betrekkingen tussen de belager en het slachtoffer (bvb. een gezagsverhouding op de werkvloer), de wijze waarop dat gedrag door de maatschappij of het betrokken sociaal milieu wordt ervaren, of zelfs, in sommige gevallen, de persoonlijkheid van de klager.


De wetgever heeft willen voorzien in een strafdrempel, waardoor een gewone verstoring van de rust niet tot strafwaardigheid kan leiden en heeft dus het toepassingsgebied van het misdrijf belaging afgebakend.


Belaging is met andere woorden een resultaatmisdrijf.


Het is opvallend dat de rechtspraak steeds meer en meer aandacht besteedt aan de vraag of de dader wist of behoorde te weten dat zijn handelen een strafbare gedraging uitmaakte.


 

, , ,



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De boeken van Gust Verwerft

Al loopt de Waarheid nog zo snel, de Onzuiverheden in de media achterhalen haar wel

"Tempus omnia revelat"
"De tijd onthult alles"