Assisen Vlaanderen, Gebeitelde Woorden, Opinie

Advocaat Bart Vosters: “Met deze justitieminister gaat het van kwaad naar erger”

9 oktober 2017  

Het gaat van kwaad naar erger met justitie in ons land.
En dan heb ik het niet over het gebrek aan middelen, de erbarmelijke organisatie of de stroeve modernisering van het justitiële apparaat.


Ik heb het over de totaal verkeerde kant die minister van Justitie Koen Geens wil uitgaan met zowel het onderzoek naar als de berechting van strafzaken.


Al eerder heb ik hier mijn bezorgdheid geuit over de hervorming – of liever ‘de stille moord’ – van het Hof van Assisen.


Onder het mom van
“veel te duur, te omslachtig en te lange duurtijden van processen”,
worden voortaan zo goed als alle zware misdrijven – zoals moord en doodslag – doorverwezen naar een doodgewone correctionele rechtbank die zich normaal buigt over drugsdossier(tje)s, fiets- en winkeldiefstallen.


Dat dit verkeerd ging aflopen,
stond in de sterren geschreven.

Deze rechtbanken zijn hier niet voor uitgerust,
de procedure is er niet op voorzien
en de tijd om zware zaken te behandelen, is er niet.


Het beste bewijs is de afhandeling van de zogenaamde kasteelmoord.


Deze zaak sleept al maanden aan
en het einde is nog lang niet in zicht.


De behandeling verloopt dermate problematisch
dat op de laatste zitting de voltallige rechtbank is opgestaan en vertrokken.


Zonder uitleg.


Het kan nog erger
Weg met de onderzoeksrechter

Geens wil blijkbaar ook af van de figuur van de onderzoeksrechter.

Voortaan zouden zo goed als al zijn taken worden overgedragen aan het Openbaar Ministerie (parket, gv).


Dit lijkt misschien geen grote verandering, maar de mogelijke gevolgen – en gevaren – voor iedereen die ooit wordt verdacht van een misdrijf zijn niet te onderschatten.


De grootste troef die een verdachte op dit moment heeft in een strafonderzoek, is de onpartijdigheid van de onderzoeksrechter.

Hij of zij onderzoekt de zaak en verzamelt elementen in het voor- en in het nadeel van de verdachte.


Wanneer zijn onderzoek is afgerond, wordt de onderzoeksrechter van zijn taak ontheven.


Over schuld of onschuld hoeft hij zich niet uit te spreken, dat is de taak van andere magistraten.

Met andere woorden:
het ambt van de onderzoeksrechter heeft geen enkel belang bij de uitkomst van een strafzaak.


Bij het Openbaar Ministerie (parket, gv) ligt dit volledig anders.


De Procureur des Konings heeft altijd de taak gehad verdachten voor een rechtbank te brengen, te vervolgen en te laten veroordelen.


Door nu het onderzoek volledig in handen te leggen van de vervolgende partij, is elke garantie op een onpartijdig onderzoek verdwenen.


Het Openbaar Ministerie is dan wel onafhankelijk, maar onpartijdig is het zeker niet.


Vanuit de positie van vervolgende partij heeft het Openbaar Ministerie weinig baat bij het zoeken naar elementen die in het voordeel van de verdachte spelen.


De focus zal volledig liggen op het zoeken naar belastende elementen en dat is een bijzonder kwalijke zaak voor eenieder die het voorwerp uitmaakt van een onderzoek.


De afbraak van justitie begint stilaan echt zorgwekkende proporties aan te nemen.


Deze opinie verscheen ook in Gazet van Antwerpen
zaterdag 7 oktober 2017




, ,


Meer info


1 reactie

  1. Advocaat Marc Decramer schreef:

    Interessante reactie van advocaat en oud-stafhouder Marc Decramer (1949) uit Wervik:


    “… Meester Bart Vosters heeft overschot van gelijk.
    Hoe kan men zomaar het instituut van het parket en dat van een onderzoeksrechter gaan gelijkschakelen?


    Maar los daarvan, net zoals men momenteel na de afbraak van het Hof van Assisen weergaloos en met smaak de correctionele rechtbanken overal compleet aan het overbelasten is, wie zal in de huidige toestand binnen de parketten die zware taak van een grondig en soms noodzakelijk uitgebreid onderzoek, voorheen waargenomen door de onderzoeksrechters, gaan overnemen?


    Terstond na de installatie van de familierechtbanken zijn die van meet af aan totaal overbelast geraakt, doordat men een nieuw instituut, namelijk ‘dé familierechtbank’ binnen de rechtbanken van eerste aanleg in het leven is gaan roepen.


    En justitie heeft er blijkbaar niet aan gedacht dat men die dan ook liefst moet gaan bemannen of bevrouwen.


    Om budgettaire redenen is men al die bijkomende taken dan maar aan hetzelfde magistratenkorps gaan toevertrouwen, dat die taken eventjes tussendoor erbij moet nemen, naast hun vaststaande andere opdrachten en functies.
    Gewoonweg onzinnig allemaal!


    De zaak ligt vrij simpel.
    Eén gejammer en één en al geweeklaag die wij al decennia horen:
    justitie heeft geld tekort,
    heeft al altijd geld tekort gehad
    en zal er eeuwig tekort hebben.


    Wanneer onze samenleving niet ernstig wil investeren in justitie, wat inhoudt zowel in materiële zaken als in mensen, dan moet onze samenleving daarvan zelf maar alle gevolgen ondervinden.


    Er gaat gewoon nooit goede trouw en goede wil mee gepaard.
    Een aanhoudend geklungel en geknoei is dan ook steeds de enige oplossing.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De boeken van Gust Verwerft

Al loopt de Waarheid nog zo snel, de Onzuiverheden in de media achterhalen haar wel

"Tempus omnia revelat"
"De tijd onthult alles"